انبوه سازی و فرهنگ آپارتمان نشینی در کازرون
طی صد سال گذشته، روند رشد روزافزون جمعیت در شهرها و معضل خدماترسانی مدیریت شهری به تمام نقاط شهر و از طرفی محدودیت زمینهای شهری، متصدیان امور شهری را وادار به توسعه شهر به صورت عمودی نموده است. مدل توسعه عمودی شهر یک مدل وارداتی از آمریکا و اروپا بود و مثل بسیاری از مدلهای دیگر، آن را بناچار پذیرفتیم و باز هم مثل خیلی از تکنولوژیهای دیگر، به جای اینکه پیش از مصرف کردن، عواقبش را ببینیم و ایرانی و اسلامیش کنیم آن را مصرف نمودیم و رفته رفته برای تبعاتش قانون وضع کردیم. هنوز هم مردم شهرهای کوچک ایران، به آپارتمان به چشم یک محل زندگی موقت نگاه میکنند و ساکنان واحدهای آپارتمانی مترصد فرصتی هستند که توانایی مالی کافی برای خلاصی از این نوع زندگی و کسب آرامش در خانههای شخصی و ویلایی حیاطدار پیدا کنند.
انبوه سازی و فرهنگ آپارتمان نشینی در کازرون
این مقاله در تاریخ ۱۸/۰۸/۱۳۸۸ در هفته نامه بیشاپور منتشر شده است.
مقدمه:
طی صد سال گذشته، روند رشد روزافزون جمعیت در شهرها و معضل خدماترسانی مدیریت شهری به تمام نقاط شهر و از طرفی محدودیت زمینهای شهری، متصدیان امور شهری را وادار به توسعه شهر به صورت عمودی نموده است. مدل توسعه عمودی شهر یک مدل وارداتی از آمریکا و اروپا بود و مثل بسیاری از مدلهای دیگر، آن را بناچار پذیرفتیم و باز هم مثل خیلی از تکنولوژیهای دیگر، به جای اینکه پیش از مصرف کردن، عواقبش را ببینیم و ایرانی و اسلامیش کنیم آن را مصرف نمودیم و رفته رفته برای تبعاتش قانون وضع کردیم. هنوز هم مردم شهرهای کوچک ایران، به آپارتمان به چشم یک محل زندگی موقت نگاه میکنند و ساکنان واحدهای آپارتمانی مترصد فرصتی هستند که توانایی مالی کافی برای خلاصی از این نوع زندگی و کسب آرامش در خانههای شخصی و ویلایی حیاطدار پیدا کنند. اینکه مشکل تاریخی ما ایرانیها در کار و زندگی گروهی و مسائلی از این قبیل در پیدایش نگاه فوق بیتأثیر نیست موضوع بحث اخیر نمیباشد و شاید بهتر باشد فقط به کمیت و کیفیت موضوع انبوهسازی و آپارتماننشینی در ایران و در پی آن در کازرون بپردازیم:
انبوهسازی:
به گفته کارشناسان، کازرون دومین شهر استان فارس از حیث تعدد ساختمانهای بلند است. این موضوع از یک زاویه قابل ستایش است و آن اینکه چرخهای شهرنشینی کازرون روی غلطک پیشرفت افتاده و این شهر، با شتابی بیشتر از شهرهای همجوار به سمت تکامل ساختاری خود در حرکت است. اما زاویهای هم برای نگرانی وجود دارد و آن اینکه ساختمانهای بلند کازرون تا چه اندازه مطابق اصول معماری و مهندسی ساخته میشوند و تا چه حد توانستهاند آرامش و احساس مالکیت را به ساکنان خود ارزانی دارند؟
طرح بحث و پیشنهاد 1:
اولین موضوع قابل نقد و نظر، بحث ارتفاع ساختمانها در هر منطقه است. در برخی شهرها مثل شیراز، این موضوع با تعیین میزان طبقات برای هر منطقه تا حدودی و نه جامع و کامل سامان داده شده است و بعضاً هر مالک حتی بدون مراجعه به شهرداری میداند تا چند طبقه میتواند در ملک خود احداث کند (تعداد طبقات مجاز قابل احداث در هر کوچه یا خیابان باm2 ،m3، m4 و... مشخص میشود). اما موضوع یاد شده در کازرون شکل دیگری دارد و تاکنون یک منطقهبندی ارتفاعی مدون ارائه نشده است و مسالهسازتر از آن اینکه اگر عمق (تورفتگی) یک زمین از زمین مجاور و همسایه خود بیشتر باشد اجازه احداث طبقات بیشتری خواهد داشت و این موضوع را هم اینک در برخی خیابانهای کازرون(البته نه بطور فراگیر) میتوانیم مشاهده کنیم. این قانون، نظام معماری و به قول شهرسازها نظام فضایی شهر را (هر جا که اجرا شود) خدشهدار خواهد کرد و به طبع، نیاز به بازبینی و تجدیدنظر دارد. اضافه باید کرد اینکار منجر به فروش حساب نشده تراکم در برخی نقاط شهر خواهد شد و ضمن تأثیر منفی بر ترافیک منطقه، خدمات شهری را هم دچار اختلال مینماید. این مطلب در بافتهای فرسوده بیش از نقاط دیگر خودنمایی میکند و وصلهای ناجور بر قامت سیمای شهر خواهد بود.
طرح و پیشنهاد 2:
طبق ضوابط مصوب نظام مهندسی بطور کلی ساختمانهای بالاتر از دو طبقه بایستی به صورت سازهای فلزی یا بتنی محاسبه و طراحی شوند. این کار توسط مهندس محاسب انجام شده و پس از تأیید و بازبینی توسط دفتر نظام مهندسی، اجازه اجرا پیدا میکند. تا این جای کار همه چیز اصولی و کمعیب و نقص است اما مشکل اصلی تازه شروع میشود و آن اجرای ساختمان توسط مجری (مالک یا پیمانکار) است. در ساختمانهای اسکلت فلزی، عملیات جوشکاری، در ساختمانهای بتنی، عملیات آرماتوربندی و در هر دو نوع این ساختمانها عملیات بتنریزی مهمترین بخشهای اجرایی ساختمان محسوب میشوند که اتفاقاً در هر دو مورد دچار معضل نیروی کارآمد هستیم. با فرض نظارت مستمر و به موقع ناظران شهرداری و نظام مهندسی(که با وجود نظارت بر کار ناظران توسط نظارت عالیه استان و دفتر نظام کازرون این فرض تا حدودی قابل قبول مینماید) نیروهای جوشکار و آرماتوربند و بتنریز فعال در شهر، دچار یک کمتجربگی یا بهتر بگویم دچار انحطاط تجربه هستند. به ندرت پیمانکارانی یافت میشوند که حاضر باشند مقررات ملی ساختمان و خواستههای ناظر را در نبود وی تمام و کمال انجام دهند. قانون نظام مهندسی برای انبوهسازی های بالای 2000 متر مربع و بیشتر از 6 طبقه مقرر کرده است که یک مهندس مجری عملیات ساخت و ساز را اجرا و هدایت نماید اما از یک طرف این قانون هنوز اجرا نمیشود و از طرفی تکلیف ساختمانهای با طبقات کمتر نامشخص است. پس چه باید کرد و چاره کار چیست؟ نگارنده در مورد این معضل، طرحی دارد که طبق آن طی یک هماهنگی منسجم (اما امکانپذیر و شدنی) بین شهرداری و دفتر نظام مهندسی و سازمان فنی و حرفهای معضل یاد شده تا حدود زیادی برطرف خواهد شد. اینکه نیروهای مختلف اجرایی از آرماتوربند و جوشکار و بتنریز، بایستی تحت آموزش سازمان فنی و حرفهای قرار بگیرند و مجوز کار اخذ کنند و بعد هم مالکین به سراغ همین نیروهای مجوزدار بروند کاریست که مورد پیگیری نظام مهندسی واقع شده اما مشخصا تا این لحظه نتیجه اثربخشی نداشته و یا اینقدر کم اثر بوده که قابل ارائه نیست. طرح یاد شده از همین جا آغاز میشود؛ طبق این طرح، شهرداری کازرون در نحوه ی صدور پروانه ساخت برای ساختمانهای بالای 2 طبقه تغییری اعمال میکند و به جای صدور پروانه ساخت برای 18 ماه، پروانه را دو زمانه میکند. یک پروانه موقت 3ماهه و پروانهای 15 ماهه. هر مالک پس از اخذ پروانه ساخت موقت 3ماهه شروع به ساخت آپارتمان خود مینماید. طی این سه ماه به صورت معمول همه ی ساخت و سازها، مالک با آرماتوربند و جوشکار و بتنریز، هماهنگیهای لازم را انجام میدهد و نیروهای اجرایی مشخص میشوند. پس از سه ماه مالک موظف است پروانه ساخت خود را تمدید نماید و پروانه کار 15 ماهه دریافت نماید. در مراجعه دوم مالک به شهرداری صدور پروانه ساخت 15 ماهه وی منوط به ارائه مجوز و مدرک فنی و حرفهای جوشکار و آرماتوربند و بتنریز میشود و این مدارک بایستی به تایید ناظر ساختمان رسیده باشند تا از جعل مدرک و یا سوءاستفاده از مدارک افراد دیگر جلوگیری شود. طبیعتاً اینجا نیاز به یک اهرم فشار است تا مالک را مجبور به مراجعه مجدد به شهرداری و اخذ پروانه دوم نماید که میتوان برای اهرمهای فشار هم فکری کرد؛ مثلاً تذکر ناظرها سر سه ماه به مالک. ضمن اینکه وقتی مالک بداند پایان کار برای ساختمانش صادر نمیشود مگر اینکه پروانه ساخت 15 ماهه داشته باشد آن هم با تاریخ شروع حداکثر یک هفته پس از پایان اعتبار پروانه ساخت موقت 3 ماهه، حتماً به اینکار مبادرت خواهد نمود و باید اضافه کرد هیچ طرحی بینقص و بدون تبعات نیست، مهم این است که ببینیم از این طرح چه عایدمان میشود و آیا مقرون به صرفه و اجرای قانون است یا خیر. در مورد اهرمهای فشار میتوان بیشتر بحث کرد و طرح را پختهتر نمود. با این روش هم مالکین مجبور به اجرای ساختمان توسط نیروهای فنی شناسنامهدار میشوند هم نیروهای فنی مجبور به اخذ گواهی معتبر از سازمان فنی و حرفهای خواهند بود. به زعم نگارنده این طرح قابل اجراست و مختصری هماهنگی و بلکه همت از جانب شهرداری و نظام مهندسی و سازمان فنی و حرفهای میطلبد. همتشان بلند باد.
طرح بحث و پیشنهاد 3:
پس از سالها یاد گرفتهایم در سطح شهر، سطلهای زباله توزیع کنیم تا مردم مجبور نباشند زباله را در ماشین یا کیف خود تا رسیدن به یک سطل زباله پنهان کنند یا با بینشی پایینتر زباله را در کنار کوچه و خیابان رها نمایند. کار انجام شده توسط شهرداری تا همین حد قابل ستایش است. اما اگر فرصتی داشته باشید با نگاهی ظریفتر به سطلهای زمخت کنار آپارتمانها نظری بیاندازید. در کنار برخی آپارتمانها آنقدر زباله روی هم انباشته میشود که به سختی میتوان سطل زباله را از بین زبالهها تشخیص داد. در شهرهای باسابقه شهریت بالاتر و مدرنتر (البته خارج از ایران) سطل زبالههای کنار تمام آپارتمانها شبیه به هم بوده و براساس تعداد ساکنین، تعداد سطل ها قابل تغییر و تنظیم است و دو سطل زباله یکی برای زبالههای بازیافتی مثل کاغذ و بطری و ... و دیگری برای آشغالهای غیر بازیافتی تعبیه شده است. اگر قرار نیست شهرداری در این زمینه مسؤولیتی داشته باشد لااقل می تواند علم و بینش این کار را به مالکین و مدیران ساختمانها منتقل کند، باشد که (امکانات) شهری زیباتر و هماهنگ تر داشته باشیم و ادعای مسلمانیمان پر بیراه نباشد.
طرح بحث و پیشنهاد 4:
موضوعاتی از قبیل آنچه در سطور قبل شرح داده شد را حتی اگر جزء وظایف ارگان مربوطه نباشد باید توسط همان ارگان و مجموعه، فرهنگسازی شود. نصب صندوق پستی در کنار هر آپاتمان برای هر واحد مسکونی امری ضروریست و کمکم توسط برخی ساختمانهای جدید در حال اجراست. تسریع در این کار مستلزم مساعدت و تبلیغ اداره پست است و هم خرجی برای مالک ندارد و هم دخلی برای اداره پست و نظمدهی به امورش خواهد داشت. فراموش نکنیم قبل از اینکه خانههایمان و آپارتمانهایمان سر به فلک بکشند و بزرگ شوند خودمان باید بزرگ شویم و این طرح و بحثها اصول و مقدمات بزرگ شدن است. پیشنهاد میکنم شهرداری و نظام مهندسی هر ساله همه انبوهسازان خرد و درشت کازرون را در یک گردهمایی جمع کنند و هم از معضلات و مشکلات آنان، بصورت برنامهریزی شده آگاه شوند هم نکات لازم را در مورد به روز کردن روشهای اجرای ساختمان و رعایت قوانین و مقررات ملی ساختمان به ایشان متذکر شوند. این گردهمایی میتواند مکانی برای انتقال تجارب انبوهسازان به یکدیگر و ارتقاء کیفیت ساخت و سازهای شهر شود.
فرهنگ آپارتماننشینی:
از شما مخاطب عزیزی که در حال مطالعه این مقاله هستید یک سؤال دارم. فکر میکنید شما چندمین نفر هستید که این مقاله را میخوانید یا چند نفر مثل شما طی یک هفته این مقاله را مرور میکنند؟ 1000 نفر، 100 نفر، 20 نفرف 10 نفر یا تنها شما مخاطب گرامی؟ من خود تعداد شما مخاطبهای فرهنگ دوست را نمیدانم اما به حکم تجربه بعید میدانم تعداد خوانندگان بهترین مقالات از 100 نفر تجاوز کند. میخواهم عرض کنم ما تکنولوژیها را به راحتی مصرف میکنیم بدون اینکه بهره کافی از آن ببریم. تکنولوژی روزنامه و اطلاعرسانی را بیش از صد سال است مصرف میکنیم اما فقط عکسها و تصاویر آن را و نه محتوا و مفاهیمش را! این امر در تمام شئون زندگی ما تسری پیدا میکند و به طبع بر همسایهداری و (تکنولوژی) آپارتماننشینی هم سایه انداخته است؛ غافل از اینکه موضوع همسایهداری با توجه به احادث متعدد از پیامبر و ائمه اطهار (ع) در دین، یک فرهنگ غنی دارد و قابلیت به روز شدن بالایی را نیز در خود دارد. غرض اینکه کاش به پیوست آپارتماننشینی، برخی قوانین حاکم بر آن را هم وارد میکردیم تا نه به عنوان یک مسلمان بلکه به عنوان یک انسان، حقوق همنوعان خود را بیشتر به رسمیت میشناختیم. به چند حدیث توجه فرمائید: امام سجاد (ع) میفرمایند: همسایه را بر تو ده حق است: 1) در غيابش حقش را مراعات كني 2) در حضورش اكرامش نمايي 3) اگر مورد ظلم قرار گرفت ياريش دهي 4) در اسرار او تجسس نكني 5) زشتيهايش را پرده پوشي 6) اگر مطمئن شدي پذيرش نصيحت دارد او را در اموري كه به تو مربوط ميشود در پنهان نصيحت كني 7) در گرفتاريها اورا به حال خود رها نكني 8) لغزشهايش را نديده بگيري 9) گناهانش را ببخشي 10) با او محترمانه معاشرت کني. به رسول خدا (ص) عرض شد فلان زن روزها روزه ميگيرد وشبها به نماز مي ايستد و صدقه ميدهد ولي همسايه خود را نيز با زبانش مي آزارد. حضرت فرمود: لا خير فيها هي من اهل النار (خيري در او نيست او اهل آتش ا ست) . و البته از زاویهای دیگر امام کاظم (ع) میفرمایند: ليس حسن الجوا ر كف الاذي و لكن حسن الجوار الصبر علي الاذي (همسايه داري نيكو به آزار نرسانیدن نيست بلكه همسايه داري نيكو در صبر بر آزار همسايه است).
اما این روایات، تازه مربوط به زمانیست که شما در خانهای مستقل سکونت داشته باشید و در مورد آپارتمان نشيني که در آن ارتباط همسایهها تنگاتنگتر بوده حالتی حساس و ظریفتر به خود میگیرد. مشکلات رفت و آمد در راهپله و بلند صحبت کردن در راهپلهها و صدای ضبط و تلوزیون و لوازم برقی مثل رختشویی مخصوصاً در زمانهای خاص استراحت و نظافت و تمیز نگهداشتن ساختمان و خرابی آسانسور، بدون همراهی همه ساکنان یک آپارتمان، نظم و آرامش همه را به هم خواهد ریخت. تعیین مدیر ساختمان و جلسات منظم ماهانه یا هفتگی با حضور همه همسایهها بسیار راهگشا بوده و حتی میتوان مدیر ساختمان را از افرادی بیرون از ساختمان انتخاب و حقوقی متعارف به وی پرداخت نمود. برخی از این قوانین را میتوان بر روی یک تابلو در ورودی ساختمان نصب کرد و همه را به رعایت آن دعوت نمود.
نتیجه:
بحث فوق بسیار دامنهدار است و مجال نگارنده برای نوشتن و فرصت شما برای خواندن کوتاه، پس ادامه بحث را به ذهن و زبان فعال شما مخاطب عزیز وا میگذارم. تنها به یک توصیه به مالکین و سازندگان آپارتمانها بسنده میکنم و آن اینکه در طراحی معماری آپارتمان خود بیش از آنچه که سود مقطعی شما حکم میکند به این موضوع عنایت داشته باشید که واحدهای یک آپارتمان باید به گونهای ساخته شود که خود شما حاضر باشید برای یک عمر در آن زندگی کنید و نیز به مهندسین معمار و طراحان نقشههای معماری توصیه میشود مالکین را راهنمایی نمایند هر چه نقشه معماری داخلی و بیرونی ساختمان زیباتر و مهندسیتر باشد اقبال مردم حتی ساکنین خانههای ویلایی، به خرید این نوع واحدها بیشتر خواهد بود و بر ارزش ریالی آپارتمان نیز افزوده میشود.
منبع :هفته نامه بیشاپور
0 دیدگاه
ثبت دیدگاه