ترشی کورک کازرون با سرکه محلی

کورک درختچه‌ای است با شاخه‌های پوشیده از کرک، برگ‌های بزرگ متقابل با کناره صاف، بیضی، دراز، نوک تیز، به رنگ سبز روشن.. این گیاه بومی مناطق گرمسیر آسیا می‌باشد. در هندوستان می‌روید و در ایران نیز در دامنه‌های کم ارتفاع البرز، در کازرون و بلوچستان در اراضی مرطوب و لم یزرع می‌روید.

کورک طبق نظر حکمای طب سنتی از نظر طبیعت گرم و خشک است وارقامی از آن که در مناطق گرمسیر می‌روید خیلی خشک می‌باشد. بین تمام اعضای آن که گرم و خشک می‌باشند فقط میوه ان گرمتر است و ریشه و پوست ریشه ان از سایر قسمت‌ها بیشتر گرم و خشک و از نظر خواص قوی تر است. از نظر خواص معتقدند که بازکننده گرفتگی‌های کبد و طحال است و لطیف‌کننده و محلل گازها و بادها بوده و اخلاط لزجه و سودا را قطع می‌کند.

جویدن پوست درختجه ان رطوبتهای دماغ را جذب می‌نماید و درد دندان را تسکین می‌دهد واگر پوست یا تخم ان را در سرکه بجوشانند و ان سرکه را مضمضه کنند درد دندان را تسکین می‌دهد و گرفتگی‌های دماغی را باز می‌کند و پاک‌کننده دماغ است و اگر با داروهای خوشبو مانند سنبل الطیب و اسطوخودوس خورده شود بلغم سینه را تحلیل بده و خارج می‌سازد و مسکن دردهای سینه است. اگر در نمک پرورده شود برای سینه تنگی نافع است و اگر دم کرده ان غرغره شود بلغم را از جهاز تنفسی دفع می‌کند. خوردن دم کرده ان مقوی احشا و آلات داخل شکم و بازکننده گرفتگی‌های کبد و طحال و مسهل خوبی برای اخلاط و مدر موثری برای تلخی سودا می‌باشد. درعین حال ضد کرم روده هاست.